Volg en Like ons op 

Showreviews

Image Vessem, 29 augustus 2009. Van uw verslaggever. De Patattekes, die van Metaal zijn gemaakt, zijn allen nazaten van edellieden en daarmee knotsrijk. Miljonairs. Dat wederhoudt hen er niet van op gezette tijden de gitaar om te hangen of een liedje te zingen ten overstaande van een stoer publiek. Eenieder weet: De Patatjes zijn stoerder. En rocken harder. En hoe hard de lokroep van het bier ook klinkt, de dwingende kadans van de nederpop-glammetal is prevalent.
En zo kwam het dat elke vessemenaar en zijn moeder kort na het intro als wilden stonden te headbangen. Maar wacht.. ik sla een gedeelte over. Was het immers niet de bedoeling dat er een samenzang zou plaatsvinden tussen Henk&Henk en Patatje Metal? Jawel. De Henken ragden hun set overenthousiast het publiek in. Zo enthousiast zelfs, dat Henk (de ene) zijn hand overspeelde en last van een liesbreuk kreeg. Echt waar en niet gelogen.
Dus dat feest ging niet door.
Dat maakte niks uit, zolang de groupies nog verliefd uit hun ogen kijken en de organisatoren en gemeentebestuur angstig en geschrokken, zijn de Patatjes tevreden.
Zo werd het een mooie avond, temeer doordat een plethora aan groupies backstage werd gelokt voor wie een wereld aan liefdekundige praktijken werd geopenbaard.

Image
Grad Demön stamt af van Djengis Khan
Someren Eind, 2 augustus 2009. Van uw Chroniqueur. Het was kwaai weer tijdens het zum schluss festival. En kaoi weer, daar houden de Patatten niet van en het publiek ook niet. Maar de weergoden houden net als iedereen die niet een stommerik is van metaal, dus tegen de tijd dat de Patatjes zich toonden, klaarde het helemaal op. De duistere wolken ontvluchtten het blauwe canvas van de tedere hemel.
Jongens, ik verdien nou al de AKO literatuurprijs, zo schoon weet ik dit onder woorden te brengen. Enfin, toen de Patatjes aantraden was alle regenleed geleden en was het droog. Wat was er niet droog? De geregelde lezer van deze website kan er al een gooi naar doen. De traanklieren van de ladies alsmede hun poentjes.
Eigenlijk is het helemaal niet gezond voor de Patattekes van Metaal om in het daglicht op te treden. Ze krijgen speciaal van de voodoo-dokter dikke zalf factor metal om zichzelve mee in te zepen, zodat zij niet daar, staande op het podium vlam vatten en opbranden. Want dat gebeurt met de ondoden. Kijken jullie nooit films?
Het was een prachtig optreden. Zij (de Patatjes) maakten de heftigste metalposes, ramden de dikste metalriffs uit de boxen en Marco Borsatan (het opperhoofd) gilde en zong alsof hij van alle poentjes van Someren Eind helemaal tot aan Eindhoven een aaneengesloten zompig moeras wilde maken. Want dat soort dingen gebeuren. Alleen geeft niemand het ooit toe.
Het was een gerock en en een gebeuk dat het een aard had. Het ging erin als koek. Maar op een gegeven moment was de koek op (hee!) en moest de metalen estafettestok overgegeven worden aan die jongens van Rattlesnake Shake.
ImageDeurne 18 juli 2009, van uw verslaggever
De Patatjes zijn vorsten. Rock-koningen. In Deurne dachten ze een doordeweekse metalband te hebben uitgenodigd. Daar kwamen ze ras van terug!
Zodra de Patatjes verrezen op het podium werd het een ogenblik stil, terwijl men afwisselend keek naar de gestaltes die hun posities innamen op het podium en naar de donkere wolken die zich samenpakten boven de weidse Brabantse vlaktes. Wolken, die eerder paars en zwart leken dan het normale donkergrijs (of wit). Onheil en rolbliksems.
De Patatjes begonnen en meteen waren de Deurnenaren in aanbidding van de rockgiganten van eigen bodem. De explosieve en theatrale metaalbewerking was niet tegen dovemansoren gericht.
De metalgeweldenaars gaven een wedergaloze show ten beste, die de Deurnenaren nog lang zal heugen.
Maar daar was de koek niet eens mee op! Achter de coulissen ging de fun nog gewoon door en werd er ouderwets gemusiceerd met René van WC-experience op de penspiano. Voor de intimi werden onder meer een te gekke uitvoering van het kleine café aan de haven ten gehore gebracht. Malle Babbe en de Clown kwamen ook voorbij. Ondertussen zaten Bennie Rijman en de overige Patatjes naar allerhande chicks te gluren. (En wellicht te betasten, maar dit vertelt de overlevering niet. Maar ga er maar van uit.)
Het werd nog een mooie zomernacht.

ImageHarderwijk, 12 juni 2009. Van onze verslaggever. Het heet allemaal niet voor niks Harderwijk. Ze wilden het alleen maar harder. En uiteindelijk kregen ze het hardste: Patatje Metal.
Deze wilde beesten hebben als enig doel een voltallig publiek aan hun voeten te krijgen. En lukte hen dat in Harder-wijk? Leest verder.
De Patatjes zijn een soort terreurgroep in de zin dat ze 's mans trommelvliezen terrorizeren alsmede door het feit dat zij in het algemeen de in Nederland geldende gezinsmoraal ondergraven.
Is de Chroniqueur helemaal gek geworden? Wat is dit voor een ambtenarentaal?
Ik ga verder. Waar was ik? Terreur... Oh ja: Zij zelf werden geterroriseerd door een hoop muggen van vreemde komaf. Enge rare junglebeesten die de Patatje Metal-limosine omzwermden. De Patatjes durfden bijna hun automobiel niet meer uit. U denkt zeker, persmuskieten, daar heeft hij het over. Neen neen, echte dieren. Ik dwaal af. Muggen, niet interessant.
Hitsige chicks? Waren ze er? Ja! Verdomd knappe ladies liepen er rond. Patatje Metal-stagemanager en beroepshosselaar Bennie Rijman wist er enkele mede te lokken naar backstage opdat er wederkerig liefdesonderricht kon worden gegeven.
Maar, hoor ik u zeggen, hoe was nou het concert? Suckte het, dat zou dan de eerste keer zijn, of was het grandioos? Nu, ik zal het dan maar zeggen. Het was grandioos! Ondanks het momentaan uitvallen van enkele gitaren was het een puike avond. De toon was al aardig gezet door toffe voorprogramma's, die zich na hun eigen show in afwachting en aanbidding in het publiek voegden om de kunst af te kijken bij de Patattekes.
Al spoedig na de eerste begintonen had de duivelse voorman Marco Borsatan het publiek al in zijn macht. De infernale Het Beest voegde er samen met de toverachtige Rammstein Shaffy prachtige liefdestonen aan toe, die niet mis te verstaan waren voor de aanwezige ladies, tussen wier borsten het zweet zich mengde met hun speeksel. Ik weet het, ik maak te lange zinnen voor het internet. Maar toch allemaal waargebeurd. Verder nu. De oorlogsbroers Dennie Antichristian en Grad Demön legden de de basis voor al dit onheiligs. Met bas- en drumpartijen die stonden als een onverzettelijke oorlogsbunker, waarop ook nog eens een troep olifanten was gaan zitten.
Iedereen van het publiek was in tranen. Om allerlei redenen. De ouders van knappe blondjes voornamelijk omdat zij hun dochters kwijt waren geraakt aan die door den duvel uitgezonden Patattenbende. Sterker nog, ze konden ze nergens meer vinden. Inderdaad, want die waren intussen naar backstage gelokt door de chickiesvanger van Hamelen cum annexis, de wellustige Bennie Rijman.
Dus, in het algemeen en door de bank genomen kan men zeggen: Het was fantastisch!
Foto Grad Demon: met dank aan Elsabijn van NGM .

ImageApeldoorn, 21 mei. Van één van onze verslaggevers. De Patatjes waren al gekomen, gezien en hadden de zaak al overwonnen op Dauwpop, maar die avond hadden ze toch echt nog een afspraak om te gaan rocken op Aperock. Apeldoorns eerste echte festival. Het podium was opgezet in een een zijstraat tegenover Ozzy's, zodat de mensechen zich konden verschansen op de Hoofdstraat om al dat moois te bewonderen. Het publiek was al opgewarmd door die mallerds van AC/Dixi en was gereed om nog een tandje bij te zetten.
Apeldoorns ruige volk werd aangenaam verrast door die in leder geklede metalmafkezen van Patatje Metal, die hun reputatie nakwamen en een superstrakke metalshow neerzetten.
Helemaal fris en fruitig waren de Patatjes, alsof ze niet net Dauwpop in vuur en vlam hadden gezet (overdrachelijk dan). Ze rockten en gaven gas alsof de duivel uit de hel hen op de hielen zat. Ze stampten en rockten en deden op een haar na een een stapel speakers ter aarde storten. Helaas was door een onvergevingsgezind gemeentelijk decreet de show teruggebracht tot een klein uur waarin de Patattekes zoveel mogelijk auditief vuurwerk stopten als maar kon.
Toen was plotsklaps alles voorbij en gingen publiek en Patatjes tevree naar hun beddestee.
Foto gemaakt door www.priscillabuijsen.nl